Słoneczniki

Propozycje zajęć dla dzieci z grupy Słoneczniki

Piątek, 05.06.2020r.

 

Zapraszam do zajęć gimnastycznych.

Poniżej link do  filmu z ćwiczeniami:

https://www.youtube.com/watch?v=LNouuY9zrKQ

 

Przeczytajcie uważnie opowiadanie a następnie zadaj dziecku pytania do tekstu.

(Pytania znajdują się pod tekstem)

 

Nowa koleżanka Tomasz Kruczek Posłuchajcie, co się stało, kiedy byłam dzisiaj w przedszkolu! Nie zgadniecie! Mamy nową koleżankę. Przyjechała do nas z bardzo, bardzo dalekiego kraju, choć Tomek uważa, że wcale nie! Że ta koleżanka przyszła do nas wprost z kolorowej bajki z obrazkami. Zresztą sami osądźcie. Rano siedzieliśmy wszyscy grzecznie w kole i słuchaliśmy, jak nasza pani opowiada bardzo śmieszną historię o misiu, który jadł konfitury. Nagle drzwi się otworzyły i stanęła w nich pani dyrektor. Pani dyrektor trzymała za rękę małą ciemnowłosą dziewczynkę, która chyba troszkę się wstydziła, bo miała pochyloną głowę tak, że grzywka zasłaniała jej twarz, a kitki znad uszu sterczały pionowo w górę. Na plecach miała bardzo kolorowy plecak, a w ręku lalkę. – To jest wasza nowa koleżanka – powiedziała pani dyrektor. – Bądźcie dla niej szczególnie mili, bo przyjechała do nas z bardzo daleka. Z samych Chin. Ma na imię Różyczka, tak przynajmniej można przetłumaczyć jej imię, i od dzisiaj będzie chodziła do nas do przedszkola. – Ojej – zdziwił się Wojtek – z samych Chin? To strasznie daleko, chyba dalej, niż mieszka mój dziadek. – A gdzie mieszka twój dziadek, Wojtku? – spytała pani dyrektor. – W Anglii – z dumą odpowiedział Wojtek. – Chiny są dalej niż Anglia i trzeba podróżować w zupełnie inną stronę – powiedział Maciej. Maciej zawsze wszystko wie i jest bardzo mądry. Umie podobno nawet napisać swoje imię. Różyczka tymczasem podniosła głowę i wszyscy zobaczyliśmy, że ma okrągłą buzię i niesamowite skośne oczy. Zobaczyliśmy też, że lalka także miała skośne oczy i okrągłą buzię. – Ojej! – jęknął Tomek – ona jest chyba z jakiejś bajki! Mam taką książkę w domu. Tam są bajki z całego świata i tam jest obrazek z taką samą dziewczynką. – No coś ty – powiedział Wojtek – dziewczynka z bajki nie mogłaby chodzić do naszego przedszkola. – A do jakiego? – spytałam. – Do bajkowego – powiedział Wojtek bardzo pewny siebie. Kiedy tylko pani ogłosiła czas zabawy, podeszła do mnie i powiedziała: – Tolu, bardzo proszę żebyś się zaopiekowała Różyczką – powiedziała – pokaż jej zabawki i książeczki. – Dobrze, proszę pani – powiedziałam i od razu podeszłam do nowej koleżanki. – Cześć, jestem Tola – przedstawiłam się. – Chcesz się z nami pobawić? – Cześć! – krzyknął, podbiegając do nas, Tomek – Czy ty jesteś z bajki? Ja mam na imię Tomek i jestem rycerzem. Takim, co walczy ze smokami i ratuje księżniczki. A czy ty jesteś księżniczką? Różyczka popatrzyła na niego i odpowiedziała szybciutko w jakimś zupełnie nieznanym języku.

  • I co teraz? – zmartwił się Tomek. – Nic nie rozumiem. Ona mówi po chińsku, a ja nie znam chińskiego. Nawet Maciek nie zna. – Ale mnie zrozumiesz – szepnęła porcelanowa lalka – przecież ty znasz język zabawek. A język zabawek jest taki sam na całym świecie. I lepiej nie opowiadaj Różyczce, że walczysz ze smokami! U nas smoki są dobre i nikt z nimi nie walczy! – Dobre smoki? –  Tomek zrobił wielkie oczy. – Czy wy jesteście z bajki? – Oczywiście, że nie – zaśmiała się lalka – jesteśmy z daleka, z Chin, a teraz będziemy mieszkać z wami w Polsce. Rodzice Różyczki prowadzą tu restaurację z chińskim jedzeniem. – O! Chińskie jedzenie – ucieszył się Wojtek – tata mnie kiedyś zabrał do takiej restauracji. To było pyszne. Tylko że trzeba było jeść pałeczkami. – Pałeczkami? – zdziwiłam się – jak to pałeczkami? – Zwyczajnie – powiedział Wojtek – masz dwa patyczki i nimi jesz jak widelcem. – I umiałeś tak jeść? – No nie! – strapił się Wojtek. – Zresztą widelcem też nie do końca umiem. – Wiecie co, w tych Chinach jest zupełnie inaczej niż u nas! – zadecydował Tomek. – Jedzą pałeczkami i mają dobre smoki. Dziwne to wszystko. Różyczka znowu powiedziała coś bardzo szybko i wyjęła z plecaka album ze zdjęciami. Usiedliśmy na dywanie, a dziewczynka zaczęła pokazywać nam te zdjęcia i tłumaczyć coś w swoim języku. – To jest miejsce, z którego przyjechaliśmy – powiedziała porcelanowa lalka – to są Chiny. A na tych zdjęciach była ulica zupełnie taka jak u nas, tylko nie było tylu samochodów, za to mnóstwo rowerów i motocykli. I był dom podobny do mojego, tylko miał więcej pięter. Było też przedszkole takie samo jak u nas, tyko wszystkie dzieci były podobne do Różyczki i nawet pani była do niej podobna. Było też ZOO, a w nim śmieszne biało-czarne misie. Było też zdjęcie święta obchodzonego na ulicy i był tam wielki kolorowy smok! Zupełnie inny niż te z naszych bajek. – Wiecie co? – powiedział Wojtek cicho. – W tych Chinach jest wszystko inne, a jednak bardzo podobne. Takie same domy i przedszkola, i dzieci. Na ostatnim zdjęciu było dwóch starszych ludzi. Siedzieli na ławce przed domem. Byli trochę dziwnie ubrani, ale uśmiechali się i machali rękami. – To dziadek i babcia Różyczki – szepnęła porcelanowa lalka – zostali w Chinach i ona bardzo za nimi tęskni. I rzeczywiście, dziewczynka przestała nagle mówić i bardzo posmutniała. Wyglądała tak, jakby miała się zaraz rozpłakać. – Nie martw się – powiedziałam i objęłam Różyczkę – jeśli będziesz bardzo tęsknić za babcią i dziadkiem, pojedziemy do moich. Podzielę się nimi z tobą. Też są bardzo mili! I choć pewnie mnie nie zrozumiała, to jednak przestała się smucić i znowu zaczęła coś szybko mówić, pokazując palcem to na mnie, to na Tomka i Wojtka. V Ależ oczywiście! – odparłam po polsku – będziemy się z tobą bawić i zostaniemy przyjaciółmi. V Skąd wiedziałaś, o co jej chodzi? – spytał Tomek. – Przecież nie znasz chińskiego. – Ale znam inne dzieci – powiedziałam – a dzieci wszędzie są takie same. Chcą się bawić i mieć przyjaciół. Różyczka z przejęciem pokiwała głową. Dzieci wiele jest na świecie, więc kolegów można mieć w każdym kraju, w którym chcecie, Tylko trzeba tego chcieć.

Pytania do tekstu:

  • : Kto przyszedł do przedszkola Toli i Tomka?;
  • Czy Różyczka była z naszego kraju?;
  • Czy przyjechała z daleka?;
  • Czy dzieci rozumiały język, w jakim mówiła?;
  • Czy wyglądała tak samo jak inni?;
  • Co było w niej podobnego do nas?;
  • Za kim tęskniła?;
  • Czy koniecznie trzeba rozumieć inny język, żeby się razem bawić?.

 

Zachęcam do posłuchania piosenki Majki Jeżowskiej:

https://www.youtube.com/watch?v=d_vuxQ-9iVQ

Przyjrzyj się ilustracji.

-policz ile jest na niej dzieci

 -czy wszystkie są takie same ?

 -Jaki mają humor?

-Po czym to stwierdzasz?

 

 

Zachęcam do obejrzenia materiałów na temat dzieci z różnych części świata:

https://www.youtube.com/watch?v=s0NCq8-lP20

https://www.youtube.com/watch?v=zl_dYe03Yx0

https://www.youtube.com/watch?v=7K3_mSb1zRQ

https://www.youtube.com/watch?v=EPuZO3vVfXM

 

 

Kolorowanki i karty pracy

 

 

 

5 czerwca 2020

05.06.2020 – Słoneczniki

Propozycje zajęć dla dzieci z grupy Słoneczniki Piątek, 05.06.2020r.   Zapraszam do zajęć gimnastycznych. Poniżej link do  filmu z ćwiczeniami: https://www.youtube.com/watch?v=LNouuY9zrKQ   Przeczytajcie uważnie opowiadanie a […]
4 czerwca 2020

04.06.2020 – Słoneczniki

Propozycje zajęć dzieci z grupy Słoneczniki Czwartek,04.06.2020r.   Na powitanie zapraszam do tańca w parach z jednoczesnym śpiewaniem piosenki:   Nie chcę cię, nie chcę cię, […]
3 czerwca 2020

03.06.2020 – Słoneczniki

Propozycje zajęć dla dzieci z grupy Słoneczniki.   Środa,03.06.2020r. Dzień dobry w środę. Kochani zabieramy się do pracy. Poniżej przedstawiam Wam propozycje dzisiejszych zajęć.   Na […]
2 czerwca 2020

02.06.2020 – Słoneczniki

Propozycje zajęć dla dzieci z grupy Słoneczniki Wtorek,02.06.2020r Dzisiejsze zajęcia zaczynamy od pracy z tekstem. Przeczytajcie wiersz,następnie zdaj dziecku pytania do jego treści. „Gdybym” Agata Widzowska-Pasiak […]